Każdego roku przyroda odsłania przed nami swoje ciekawe - jakby adekwatne do sytuacji - oblicze. Dostosowywanie się roślin do panującego klimatu jest fascynujące. Ciężko oprzeć się wrażeniu że nierozumne z pozoru rośliny, mają swój mózg a przede wszystkim serce. Czują wilgotność powietrza, czują ziemię.. czy jest zmarznięta czy ciepła, pulchna i natleniona. Bardzo dobrze jest dla roślin, zwłaszcza tych wydających owoce kiedy zanika wegetacja na czas mrozów. 

Wilgoć jest odprowadzana kapilarami do korzeni na bezpieczną głębokość tak by mróz nie mógł zatańczyć z wodą w kryształowym tańcu. Odpoczynek od wzrostu pomaga roślinie na intensywniejsze poruszenie kiedy wiosna w pełni obudzi uśpione zimnem komórki. Oby pory roku nie chciały się mieszać między sobą i ustalony porządek wzrostu i snu trwał nieprzerwanie i stabilnie.